In het verleden werd creativiteit vooral gezien als een karaktereigenschap van een individu. Daarbij werd verondersteld dat ‘creatievelingen’ specifieke eigenschappen hebben. Zo zouden deze mensen zich niet graag laten leiden door organisatorische gedragsregels en doelen, ze zouden uitermate prestatiegericht zijn, een sterke voorkeur hebben voor diversiteit van mensen binnen de organisatie en een grote mate van transparantie prefereren. Sinds enige tijd is echter de focus verschoven naar de omgeving waarbinnen deze mensen werken. Het bestuderen van deze omgeving kan interessant zijn voor bedrijven omdat het inzicht verschaft in de manier waarop creativiteit het beste tot z’n recht komt.

Wat ‘creatievelingen’ gemeen hebben is dat ze sterk verlangen naar een organisatie of omgeving die ze simpelweg creatief laat zijn. Zo’n omgeving waardeert de creatieve input, is uitdagend, stelt hulpmiddelen beschikbaar ter ondersteuning van creatieve initiatieven en staat open voor veranderingen. Organisaties die tegemoet kunnen komen aan deze voorwaarden lijken een voorsprong te hebben bij het aantrekken, managen en motiveren van ‘creatievelingen’.

In de creativiteitsliteratuur worden dus, naast allerlei karaktereigenschappen, ook bepaalde kenmerken van een werkomgeving beschreven die de creativiteit kunnen bevorderen. Daarnaast worden in de organisatiecultuurliteratuur aspecten genoemd die innovatie kunnen stimuleren. Hierin lijkt echter een grote mate van overeenstemming te zitten.